Çalışma, 1997-2000 yıllarında Uşak-Banaz’da, 1998-1999 yıllarında Balıkesir-Dursunbey’de iki farklı ekolojide yürütülmüştür.
Çalışmanın amacı, kiraz yetiştiriciliğinde meyvelerde sorun olan monilya (Sclerotinia fructigena Aderh et Ruhl.) hastalığına karşı en uygun ilaçlama programının belirlenmesi ve ilaçlamalarda kullanılan benomyl 50 WP (Benlate 50 WP) preparatının meyvelerdeki kalıntı durumunun ortaya konmasıdır. Söz konusu hastalığa karşı en uygun ilaçlama zamanının belirlemesi amacıyla aşağıdaki ilaçlama programları test edilmiştir.
I. program : 1.ilaçlama meyveler nohut büyüklüğüne geldiğinde başlamış ve hasada 15 gün kalıncaya kadar 10-12 gün aralarla yapılmıştır. II. program : 1.ilaçlama meyveler fındık büyüklüğüne geldiğinde başlamış ve hasada 15 gün kalıncaya kadar 10-12 gün aralarla yapılmıştır. III. program Meyvelere ben düşünce bir ilaçlama şeklinde uygulanmıştır.
Yapılan çalışmalar sonucunda testlenen programların hastalığın kontrolündeki etkinlikleri 1998 yılında 1. program için %98.7, II. program için %96.98, III. Program için %95.47, 2000 yılında ise sırasıyla %91.10, %96.45 ve %84.34 olmuştur. Sonuçlar istatistiksel olarak değerlendirildiğinde üç programın da aynı etki grubu içinde yer aldığı yani etkinlikleri arasında fark bulunmadığı saptanmıştır.
I. programın kalıntı seviyesini belirlemek için yapılan çalışmada, kalıntı seviyesi 0.245 ppm bulunmuştur. Bu kalıntı seviyesi Türkiye’de taş çekirdekli meyveler için ve Avrupa Birliği’nin kirazda benomyl (0.1ppm) için saptamış olduğu toleransın üstündedir. Son ilaçlama ile hasat arasında 14 gün bırakılması durumunda kalıntı sorunu olabilecektir. Diğer yandan III. programın kalıntı seviyesi 0.068 ppm bulunmuştur ve bu sonuç Türkiye ve AB için tolerans seviyesinin altındadır.
Sonuç olarak, testlenen programlar arasında istatistiki açıdan fark bulunmaması, sadece bir ilaçlama yapılıyor olması, kullanılan fungisitin kalıntı yönüyle sorun olmaması nedenleri ile bu hastalığa karşı III. programın önerilmesi uygun görülmüştür.