Bu çalışma Erzurum İli Pasinler Ovası’nda yürütülmüştür. Hastalıklı bitki gövdelerinden 1999–2001 yıllarında yapılan izolasyonlar sonucunda %73’ü Sclerotinia sclerotiorum’a, %27’si de S. minor’a ait olmak üzere toplam 232 izolat elde edilmiştir. S. sclerotiorum izolatlarında sklerotium boyutu 5.1-11.0 x 3.8-6.2 mm, S. minor’da ise 0.1-3.0 x 0.1-0.8 mm olarak ölçülmüştür. S. sclerotiorum izolatlarında apothecium oluşumu gözlenmiş, ascosporların monomorfik yapıda olduğu belirlenmiş, ancak S. minor izolatlarında apothecium oluşmamıştır. İncelenen 68 S. sclerotiorum izolatına ait 9 misel uyum grubu (MUG) belirlenmiş, bu grupların dört tanesi tek izolat içerirken diğer gruplar 4-28 izolat içermiştir. S. minor izolatlarında ise MUG’ları belirlenememiştir. S. sclerotiorum ve S. minor’ın çalışmada kullanılan izolatlarının büyük çoğunluğundan palmitik, linoleik ve oleik yağ asitleri yüksek oranda elde edilmiştir. Çalışma alanında ayçiçeği bitkilerinde Sclerotinia gövde çürüklüğü hastalık oranı 2001 yılında %4.5, 2002 yılında ise %7.3 olarak saptanmıştır. Tarla inokulasyon çalışmalarının sonuçlarına göre, S. sclerotiorum izolatlarının S. minor izolatlarına göre daha virülent olduğu, 15 ayçiçeği ekotip/çeşitinin etmenlere karşı değişen derecelerde hassasiyet gösterdiği belirlenmiştir.